BeeldCollectief WestBrabant

Ontdek de natuur, en ontdek je eigen...

Er zijn van die nachten dat je opgedane indrukken je niet toestaan de slaap te kunnen vatten. Hoe moe je ook bent. Ik heb er drie achter me, van dat soort dagen. En zoals altijd is de pen de strohalm die mij verlost van alles wat ik kwijt zou...

Museumstuk For Kids

Voor mensen boven de 12 is dit niks-noppes-nada. Dit gaat jullie niet aan. Maar wel de eigenwijsjes van de groepen 2 t/m 8. Die wél..! Zij zien hun stad als een saaie stapel stenen, om over dat domme museum maar te zwijgen… En wellicht...

Het Gevoel bij een Paddenstoel

Deze week de te hanteren technieken bij het aanstaande Wilde Soorten Weekend doorgesproken, en zij die gaan zijn er nu klaar voor… Het is dan fijn als Linda haar recente Paddenstoelenwerk bij zich heeft.  Zelf had ze wat vraagjes erover...

De Mannen-Soos…

Met dank aan Ans en Fons : De Mannen-Soos met hun begeleidster… Die lange is nog wat te jong, die loopt momenteel stage om te leren oud en krakkemikkig te worden. Slechte leerling helaas… 😉   Wilt u ook lid worden van De...

De Fotografinne: FotoFin 1

Het inleidende tekstje: Ik had een maatje bij de krant, één van de ‘onzen’. Vrijbuiters met liefde voor hun vak, en voor hun krant. De Brabants Nieuwsblad-tijd. Volwassen kwajongens, met achter zich een sterke vrouw die vanuit...

[Marc] Wat doet die paal hier ??

Gewoon een zondagmiddag. Droog weer, niet te koud, bewolking dus lekker diffuus licht… Kortom ideale omstandigheden om mooie foto’s te maken van een klassieke straat motorrace. Alles instellen, goed meebewegen met de motor en klik...

Het opgeboerde beeld…

Een beroerde foto, deze opgeboerde van foto van Robert Schuurman. Was hij mijn leerling, dan ging ik een paar nachtjes in wanhoop slapen onder een brug in Parijs… Rob is SchaduwCollectief. Doet vrijwillig alles voor ons, achter de...

De Gok op een Rode Rok

Impressies van rode rokkies, het leek z’n vrolijk item te kunnen worden. Het weer veranderde het straatbeeld in grauw en grijs, en een rood rokje verlangt geen nattigheid… Het was dus binnen te zoeken, of te realiseren. Iets wat...

Hoe dichter bij…

Het was vandaag dat een Mevrouw die zich Mijn Vriendin noemt mij onverwacht van m’n werkstoel plukte en een slordige veertig minuten later op de Visbrug tegenover Johannes de Witt en z’n broertje deponeerde. Dordt, maar nu eens...

/* ]]> */